Unieke kledingstukken creëren en die delen op je blog of Instagram en anderen inspireren: de combinatie naaien en bloggen is helemaal hot. En omdat het aantal sewists heel snel groter wordt, zet Fibre Mood af en toe een Sewist in de spotlights. Maak kennis met Andrew van @sewandrew
Wat heeft jou geïnspireerd om te gaan naaien?
Ik denk dat ik altijd al belangstelling heb gehad voor naaien, maar ik had er geen toegang toe. Ik ben opgegroeid met een naaimachine in huis en terwijl mijn moeder breit, schildert, bakt en over het algemeen heel creatief is, zou ze zeggen dat ze met naaien nooit veel meer zou kunnen doen dan een broek innemen of een zoom repareren. We hebben samen veel geknutseld, maar naaien deden we niet. Pas veel later, toen ik 40 werd, zag ik een van de eerste afleveringen van The Great Sewing Bee (In Nederland: Door het oog van de naald) op televisie. Mensen zien die kleding maken en die aandeden, was een soort openbaring voor mij. Ik had in het verleden wel eens wat aanpassingen gemaakt aan kledingstukken, waarmee ik het meestal erger maakte, niet beter! Het idee dat ik van de grond af een kledingstuk kon maken, was een te grote uitdaging om niet te proberen.
Hoe heb je leren naaien?
Ik heb online inspiratie gevonden om te beginnen. Er is een handleiding op YouTube voor een ‚etui met rits en plooien’ die ik wel honderd keer gezien heb voordat ik hem zelf heb geprobeerd te maken! Ik heb een patroon voor een boxershort gedownload en maakte die van een tafelkleed. Ik had geen idee wat ik aan het doen was, geen van de naden was afgewerkt en dat de gulp lukte, is toch echt een wonder! Op precies het goede moment vond ik twee blogs die naaien echt interessant maakten voor mij, Peter Lappin (malepatternboldness) en Duane MacLeod (MainleyMenswear) lieten me zien wat ik zou kunnen maken als ik zou doorzetten. Er is nu zoveel meer informatie over het maken van herenkleding en ik heb ook het geluk dat een vriendin van mij ‚altijd al’ in de mode heeft gewerkt en alles weet over naaien! Onder toezicht van mijn vriendin maakte ik mijn eerste ‘echte’ patroon dat gelijk heel uitdagend was: een gilet met paspelzakken, revers en natuurlijk knopen en knoopsgaten. Onder haar oplettende blik (als een Victoriaanse schooljuf!) werd hij best wel goed… en een obsessie was geboren. Het belangrijkste wat zij me geleerd heeft, was hoe je patrooninstructies moet ontcijferen; moderne patroonbedrijven gebruiken meestal geweldige instructies, met blogs en video’s ter ondersteuning van de technieken, maar toen ik begon, bestond dat nog niet voor herenkleding. Dat wordt wel beter.
Zijn er nog nieuwe uitdagingen die je aan wilt gaan op het gebied van handwerken?
Ik wil graag leren breien. Nou ja, om goed te leren breien! ... Ik kan recht breien en ik kan averechts breien, ik kan zelfs opzetten en afhechten, dus ik weet zeker dat het meer een mentale blokkade is dan een fysieke - het lukt me gewoon niet om het juiste aantal steken op de naalden te houden!
Hoe zou je iemand die niet naait, kunnen overhalen om het eens te proberen?
Ik zou zeggen dat je niet persé aan het begin hoeft te beginnen, als er een beginnerspatroon is dat je wil maken, dan is het prima. Maar als je een shirt wilt maken, kan geen enkele hoeveelheid waszakken of kussenslopen jou inspireren. Dus als je een leuk patroon vindt, zoek dan een naaimaatje die kan helpen en maak iets dat je echt leuk vindt om te maken. Zelfs al wordt het een puinhoop, ik weet zeker dat je het leuk gaat vinden… en de volgende kan alleen maar beter worden!
Hoe ziet jouw werkruimte eruit? En waar is het?
Ik woon in een klein flatje met één slaapkamer middenin Londen, dus onze woonkamer is ook de eetkamer en naai-atelier! Mijn man verzamelt antieke dingen en samen hebben we best veel spullen. Ik heb een paar Ikea planken waarop de meeste van mijn naaispullen en als het een ‘naaidag’ is, neem ik de zitkamer over, ik knip uit op de vloer, machines op de eettafel, strijkplank voor de bank! Ik maak best veel rommel, maar aan het eind van de dag probeer ik het altijd weer op te ruimen!
Wat heeft je ertoe gebracht een blog of Instagrampagina te maken?
Ik zei al dat, toen ik begon met naaien, er online niet veel informatie te vinden was over het naaien van herenkleding, vooral over alledaagse kleding. Tegenwoordig - als ik een techniek wil opzoeken, weet ik er al genoeg over om het te vinden, of het nu wordt uitgevoerd op een broek of een rok enz. Toen ik begon had ik niet de kennis of de woordenschat om zulke gedetailleerde opzoekingen te doen. Instagram leek de beste plek als je ging naaien, dus begon ik met een account en ik vond veel interessante sewists, zowel mannen als vrouwen, en ik voelde me welkom en aangemoedigd. Het was een logische stap om een blog te starten (sewandrew.com). Ik wilde delen wat ik maakte en hoe ik het maakte. Het documenteren, voor mezelf en voor iedereen die misschien belangstelling had. Ik krijg veel steun van thuis, maar ik hecht ook veel waarde aan de uitlaatklep die de sociale media mij bieden en aan de vriendschappen, de kameraadschap en de steun die ermee gepaard gaan. Dit gezegd hebbende, denk ik dat je gemakkelijk meegezogen wordt en verslaafd raakt aan de ‘posts’. Ik probeer een gezonde balans te houden; ik post alleen iets over naaien en ik schrijf alleen een blog als ik denk dat ik iets interessants te melden heb over een patroon of een techniek. Ik eindig altijd met ‘Aantekeningen voor mezelf’ omdat er meestal iets is dat ik de volgende keer anders zou doen!
Waar komt de naam voor je blog of Instagrampagina vandaan? En waarom juist deze?
Ik heb hier helaas geen inspirerend verhaal over! SewAndrew spreekt zo’n beetje voor zich! Hoewel, hiervoor was ik een poosje ‘BusterSew’ - Buster was mijn bijnaam als kind; ze zeiden dat, toen ik geboren was, ik zo mollig was, dat het leek of ik zou barsten!
Waar vind je inspiratie voor je blog of Instagrampagina?
Dat is eigenlijk gewoon wat ik aan het maken ben. Bijna alles wat ik maak, komt op Instagram, maar je kunt niet eindeloos blijven schrijven over shirts maken, dus ik doe het alleen als ik denk dat ik er wat nieuws van geleerd heb, dat ik wil delen. Natuurlijk raak ik geïnspireerd door beelden en trends op social media en wat andere sewists maken, soms volg ik een foto-uitdaging of thema-maand, dus dat inspireert de posts ook.Ik heb het geluk een ambassadeur te zijn van het Pfaff merk (wat betekent dat ik mag spelen met een echt coole topmachine!) en deel uitmaken van het Minerva ambassadeursteam (waar stof wordt geruild voor een recensie) - en ook al heb ik een paar verplichtingen met hen, het zijn allebei onbetaalde functies en ik heb veel inspraak over wat ik post, dus ik heb echt niet het gevoel dat ik mezelf 'verkocht' heb (lol!).
En welke andere blogs of Instagrampagina’s vind je leuk of inspirerend?
Ik heb niet veel tijd om andere blogs te lezen en dus zoek ik ze ook niet op, tenzij ik ergens hulp bij nodig heb. Maar er zijn een paar bloggers die ik eerder volgde en die ik blijf volgen. Ik volg best veel mensen op Instagram en vind het frustrerend wanneer accounts verschijnen en verdwijnen op mijn tijdslijn, het moeilijk om ze allemaal bij te houden! Ik heb ook het geluk dat ik in het echte leven een paar geweldige sewists heb mogen ontmoeten, ik hoop dat ik dat nog eens kan doen. Ik heb hier in de VK mensen ontmoet van heinde en ver; de V.S. en Australië, en een paar dagen geleden had ik een tussenstop in New York op dezelfde dag dat de MPB dag van Peter Lappin en ik heb daar zo veel prachtige mensen ontmoet. Het zou geweldig zijn om zoiets een keer in Londen te organiseren…
Welke van je creaties vind je de allerbeste? Waar ben je het meest trots op?
Oh wauw, dat is zoiets als zeggen welk van je kinderen je het liefst vindt! Moeilijke vraag…! Ik heb 'gelegenheidskleding’ gemaakt waar ik echt trots op ben, een paar jaar geleden heb ik een driedelig kostuum met overhemd, stropdas en ondergoed gemaakt voor het huwelijk van mijn neef, dat is een tijdje mijn topcreatie geweest, maar nu denk ik dat ik iets anders moet maken, omdat mijn vaardigheden beter zijn geworden. Toen ik trouwde in 2015 heb ik een gilet gemaakt voor mijzelf en mijn man met (heel dure!) zijden Hermès-sjaals voor de achterkant, die hebben nu natuurlijk een grote sentimentele waarde, wat goed is, omdat ik waarschijnlijk alle geldelijke waarde ervan vernietigd heb! Ik denk altijd dat het laatste wat ik gemaakt heb, mijn favoriete en beste creatie is! Maar vorig jaar ben ik begonnen met het maken van overalls, ik heb er nu een paar en ik heb er geen spijt van! Ik weet niet zeker of ik ervoor in aanmerking kom, maar als ik op dit moment een 'signature-look' had, zou ik willen dat het de overall was! Mijn meest favoriete noem ik mijn ‘executive overall’, omdat hij gemaakt is van een prachtige stof voor pakken en omdat hij er geweldig uitziet met een mooi overhemd.
Wat heb je nog op de planning staan?
Ik wil proberen om meer te werken aan op maat maken en patroon aanpassen. Ik heb een naai- en borduurmachine te leen gekregen, dus vind ik het leuk om een paar van mijn tekeningen om te zetten in patches en verfraaiingen, maar wat betreft kleding weet ik nog niet wat ik ga maken - ik heb pas nog veel werk- en casual kleding gemaakt, dus misschien is het weer eens tijd om mezelf wat chiquer te maken? …’executive’ werkpakken?
Welke tips en trucs wil je doorgeven aan Sewist(a)s die net beginnen?
Er wordt veel nadruk gelegd op de zogenaamde ‘beangstigende’ onderdelen van naaien: knoopsgaten, ritsen, jersey stof enz. Ik zou tegen alle sewists willen zeggen dat er met naaien niets is om bang voor te zijn! Het ergste wat kan gebeuren, is dat je een kledingstuk verprutst - en zelfs dan heb je er in ieder geval een belangrijke les van geleerd! Dus wees onbevreesd en maak wat jou inspireert.
